Tempo nie bierze się z tego, że pojedyncze uderzenie staje się szybsze. Bierze się z tego, że częste pary liter zmieniają się w jeden ruch.
ie ni na cz rz
Kilkadziesiąt par powtarza się w polszczyźnie tak często, że razem stanowią sporą część każdego tekstu. Osobno warto przećwiczyć dwuznaki cz, sz i rz: to jedna głoska zapisana dwoma znakami i ręka ma się jej uczyć jako całości, a nie jako dwóch osobnych uderzeń.
Ćwicząc, nie myśl o literach po kolei. Patrz na parę jako całość i pozwól dwóm palcom ruszyć się prawie razem.
Ćwiczenie daje pary osobno, bez wyrazu dookoła. W środku wyrazów spotkasz je w ćwiczeniu liter i w prawdziwym tekście.