Cyfry leżą o jeden rząd dalej niż litery, więc ręka musi się trochę unieść, żeby po nie sięgnąć. Kolumny zostają te same: każda cyfra należy do palca, w którego kolumnę wpada.
a s d f → 1 2 3 4
Cyfry to jedyne miejsce, w którym większość piszących naprawdę patrzy w dół, i zarazem miejsce, gdzie patrzenie kosztuje najwięcej: oczy schodzą z ekranu, a kiedy wracają, miejsca już nie ma.
Kiedy liczb jest naraz dużo, szybsza jest osobna klawiatura numeryczna. Przy pojedynczych cyfrach w tekście wygrywa rząd cyfr, bo ręka nie musi nigdzie indziej wędrować.
Ćwiczenie podaje cyfry bez ustalonej kolejności, żeby ręka nie mogła liczyć na to, że następna cyfra sąsiaduje z poprzednią.