Równy rytm

Początkujący pisze zrywami: znajomy wyraz wylatuje, potem przychodzi przerwa, potem następny zryw. Wprawny pisze równo, a równe tempo wychodzi na koniec szybsze, nawet jeśli pojedynczy wyraz trwa dłużej.

Powód jest prosty: przerwa jest zawsze dłuższa niż zysk, który dał zryw. W czasie przerwy ręka szuka swojego miejsca albo oko szuka klawisza, a jedno i drugie kosztuje więcej niż kilka wolniejszych liter.

Ćwicz świadomie wolniej, niż potrafisz. Wybierz tempo, przy którym nic się nie zacina, i utrzymaj je przez cały wiersz. Szybkość przyjdzie sama, kiedy zniknie nierówność.

Ćwicz

• Lewy mały palec
• Lewy palec serdeczny
• Lewy palec środkowy
• Lewy palec wskazujący
• Prawy palec wskazujący
• Prawy palec środkowy
• Prawy palec serdeczny
• Prawy mały palec

Ćwiczenie używa zwykłych wyrazów podobnej długości, żeby tempo mogło zostać równe, kiedy wyrazy się zmieniają.

Lekcje pisania bezwzrokowego

Wprowadzenie

• Skąd bierze się tempoSzybkie pisanie to nie szybkie palce, tylko nakładające się ruchy i wyuczone sekwencje.

Pozycja podstawowa

• Pozycja podstawowaOsiem klawiszy, z których ręka nigdy nie musi schodzić. Każde uderzenie zaczyna się tutaj i palec tutaj wraca.
• Wyrazy z pozycji podstawowejPierwsze prawdziwe wyrazy, pisane bez zdejmowania choćby jednego palca z pozycji podstawowej.
• Klawisze palca wskazującegoG i H to jedyne litery z pozycji podstawowej, dla których palec wskazujący musi zejść w bok.

Litery

• Górny rządPalec idzie w górę i lekko w lewo, ręka zostaje na miejscu.
• Dolny rządNajbardziej niewygodny z trzech rzędów i właśnie dlatego najbardziej wart ćwiczenia.
• Klawisze małego palcaMały palec ma najwięcej klawiszy i najmniej siły.
• Wszystkie litery razemTrzy rzędy naraz, w prawdziwych wyrazach, i polskie znaki spod prawego Alta.
• Sekwencje jednego palcaDwie litery tym samym palcem to najwolniejsza rzecz w pisaniu i warta osobnego ćwiczenia.
• Wyrazy jednej rękiWyrazy, które wychodzą w całości jedną ręką. Tutaj widać słabszą rękę.
• Naprzemienne ręceWyrazy, w których ręce zmieniają się prawie po każdej literze. Stąd bierze się rytm.

Wielkie litery, znaki i cyfry

• Wielkie literyWielka litera zawsze bierze shift z drugiej ręki. To cała reguła.
• Znaki przestankowePrzecinek albo kropka są częścią wyrazu, a nie czymś obok niego.
• CyfryRząd cyfr jest daleko i poza zasięgiem wzroku. Pomaga tylko właściwa kolumna.

Tempo i dokładność

• Częste pary literTempo bierze się z tego, że para staje się jednym ruchem, a nie z szybszego pojedynczego uderzenia.
• Częste wyrazyKilkaset wyrazów pokrywa większość wszystkiego, co kiedykolwiek napiszesz. Są warte osobnego ćwiczenia.
• Równy rytmRówne tempo bije zrywy i przerwy, nawet gdy wydaje się wolniejsze.
• Dokładność przed tempemZła litera kosztuje więcej niż wolna. W grze również.
• Całe zdaniaWielka litera na początku, kropka na końcu i wszystkie części pracujące naraz.

Klahvu